"Սաղ մնացինք ու խայտառակ եղանք վերջում..."
Ես
anushanahit
Շուշիի առանձնակի գումարտակի ազատամարտիկ Արմեն Մկրտչյանը մանկատնից ուղիղ մարտի դաշտ է գնացել: Ու շատերն են վկայում` պատվով կռվել է տարիներ շարունակ, բաղմիցս վիրավորվել, կորցրել առողջությունը:
Ինչ ունի էսօր? Ավելի հեշտ է թվարկել թե ինչ չունի:
Չունի բնակարան, չունի առողջություն` մի երիկամը հեռացված է, մյուսն ունի չորրորդ աստիճանի հիդրոնևրոզ, չնայած դրան՝ տարիներ շարունակ զրկված է եղել հաշմանդամության կարգից, առողջության պատճառով չունի աշխատանք, չի ստանում աղքատության նպաստ, չունի հասցե ու գրանցում:
Ինչ ունի??
Ունի թասիբ, ունի հպարտություն, ունի իրեն սիրող ու նվիրված կին , ունի հրաշալի դսրիկներ, ունի մարտական լավ ընկերներ ու համացանցից հայտնված բարի մարդկանց մի մեծ բանակ:
Ես վստահ կարող եմ ասել, որ Արմենը հարուստ մարդ է, եթե չհաշվենք էն փաստը , ոնց ինքն է ասում` "Սաղ մնացինք ու խայտառակ եղանք" :





Արմենին անձամբ եմ ճանաճում ու շատ հարգում եմ: Կարգին տղա է :
Ես
anushanahit
«Ես ամենաաղքատ մարդն եմ»Ազատամարտիկը հայտնվել է ծայրաստիճան աղքատության մեջ Ազատամարտիկ Արմեն Մկրտչյանը երկուշաբթի օրը պետք է Արթիկից գնար Երեւանի հիվանդանոց՝ ստուգման, սակայն չկարողացավ, որովհետեւ 1000 դրամ չուներ մայրաքաղաք հասնելու համար: Սրտի արատին, երիկամների հետ կապված առողջական խնդիրներին գումարվել է սոցիալական հոգսը: Ծայրաստիճան աղքատության մեջ գտնվող ազատամարտիկի ընտանիքը ամեն անգամ անօթեւան մնալու փաստի առաջ է կանգնում: Հիմա էլ կնոջ եւ երկու անչափահաս դուստրերի հետ ապրում են վարձով բնակարանում, որը, ըստ Արմեն Մկրտչյանի՝ մի քարանձավ է՝ լույսից ու ջեռուցումից զրկված, քանի որ գումար չեն ունեցել կոմունալ պարտքերը մարելու: Այսօր, ինչպես ամեն ամիս, ընտանիքի հիվանդ հորը անհանգստացնում է մի հարց՝ որտեղի՞ց պետք է գտնի գումար՝ բնակարանի վարձը մուծելու համար. «Եթե հիմա վարձը չկարողանանք տալ, դրսում կմնանք: Երկու անչափահաս աղջիկներ ունեմ՝ 1 տարեկան երկու ամսական եւ չորս տարեկան»: Իր առողջական խնդիրների մասին քիչ է խոսում, միայն խնդրում է մի տանիք՝ «մի փտած դոմիկ», որ երեխաները գլխներին ծածկ ունենան. «Դեռ սոված են, բայց մենք սովոր ենք սոված մնալուն, կդիմանանք»,- ասում է նա: Նրա հետ զրույցից էլ պարզ է դառնում, որ սոցիալական խնդիրնեը հիմնականում «առողջություն չունենալու» պատճառով են՝ Արթիկում համարյա աշխատավայր չկա, միակ աշխատատեղը քարի հանքն է, որտեղ աշխատելու համար ամուր առողջություն է պետք: Ամեն ինչ սկսվել է նրանից, որ 17 տարեկան պատանի Արմեն Մկրտչյանը արցախյան պատերազմի մասին լսելիս ցանկացել է կամավոր զինվորագրվել, հայրենիքը պաշտպանել, մասնակցել է պատերազմի ամբողջ ընթացքին, սակայն նաեւ իր ջանքերով ամրագրված հաղթանակից հետո նրան մնացել են պատերազմի հետեւանքով առաջացած առողջական խնդիրները եւ անօթեւանի ճակատագիրը. «Պատերազմի ժամանակ Ֆիզուլիում 15 օր խրամատում մնացինք, անձրեւ էր գալիս, ջրերի, խոնավության մեջ էինք, եթե դուրս գայինք, սնայպերը կկրակեր: Երիկամներիցս մեկը այդ ժամանակ դադարեց աշխատել,- պատմում է նա եւ ավելացնում,- հունվարի 14-ին էլ՝ Ֆիզուլիի գրավման ժամանակ, թշնամին կրակեց ձեռքիս, ձեռքս էլ չի աշխատում, գնդակը մինչեւ հիմա էլ ձեռքիս մեջ է»: Պատերազմում մասնակցության համար պետությունը նրան միայն մեդալներ է շնորհել. «Բայց էդ մեդալներով էրեխեքիս չեմ կարող կերակրել»,- ասում է նա: Արմեն Մկրտչյանը պատմում է, որ նրան բուժումներ պետպատվերի շրջանակներում են նշանակել. «Բայց բոլորս էլ գիտենք, որ դրանք այդքան էլ պետպատվերի շրջանակներում չեն: Սա ամենակոռումպացված տեղն է, սպասում են, որ գումար տաս»: Նախ՝ հաշմանդամության երկրորդ կարգ ուներ, հետո իջեցրել երրորդ կարգ են տվել, այնուհետեւ վերացրել են. «Պիտի գնայի, որ նորից ստուգեին, որ թուղթը տային, բայց փող չունեմ, հավատացեք: Լույսս մարել են, հաց չունեմ տանը, կռված տղերքն են հաց, կարտոշկա բերում, որ սովից չմեռնենք: Ոչ մի հարմարություն չունենք: Էրեխեքս էլ թոքաբորբով հիվանդ էին, նոր են դուրս գրվել, ախր տունը շատ ցուրտ էր, բայց դե, պլիտա վառելն էլ ճոխություն կլիներ»,- ասում է նա: Այս պահին ազատամարտիկը չի կարողանում իր բուժման ծախսերն էլ հոգալ, ցավերը մեղմող դեղամիջոցներ գնել: Պետության կողմից ոչ մի աջակցություն Արցախյան պատերազմի մասնակիցը չի ստացել. «Երեկ Արթիկում 20000 դրամ են բաժանել կռվածներին, գնացի, որ ինձ էլ տային, ասացին՝ ցուցակի մեջ անունդ չկա: Ոչ մի պետական օղակ չի օգնել մեզ: Մենակ անհատներ՝ իմանալով մեր վիճակի մասին, գումար, հագուստ են տվել»,- ասում է նա: Նկատում է եւ ցավ ապրում, որ այսօր իրենք իրենց «ազատամարտիկ» հռչակած շատերն են պետությունից օգնություն ստանում՝ իբրեւ թե պատերազմին են մասնակցել. «Բայց նրանք պատերազմի տեղն էլ չգիտեն»,- ասում է նա: Իր ուզածն էլ միլիոններ չէ. «Մի հատ շան բուն եմ ուզում, փտած դոմիկ»,- հուսահատ ասում է նա՝ գիտակցելով, որ ընտանիքը ավելի խոնավ ու ցուրտ պայմաններում է հայտնվելու: «Ամենաաղքատ մարդը ես եմ: Ինչի՞ պետությունը ինձ նպաստ չի տալիս… Ասում են, որ ոչ մի տեղ գրանցված չեմ, ինձ չի հասնում, ես բոմժ եմ: Ախր, ո՞նց չի հասնում, էսքան առողջական խնդիրներ ունեմ, ոչինչ չունեմ… Պետությունը էլ ո՞ւմ մասին պիտի մտածի, եթե ոչ՝ իմ նմանների: Ախր գնացինք, կռվեցինք մեր հայրենիքի համար, սրա՞ համար կռվեցինք… Չէ, ես չեմ փոշմանել, որ գնացել, կռվել եմ երկրիս համար, պարզապես ափսոսում եմ, որ մեր կառավարությունն այսպիսինն է…»:

ՀՌԻՓՍԻՄԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ «Առավոտ» օրաթերթ 10.12.2014

Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այս հասցեով՝ http://www.aravot.am/2014/12/11/523592/

© 1998 - 2014 Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից


SOAR needs volunteers in Armenia!
Ես
anushanahit
Оригинал взят у moonleight в SOAR needs volunteers in Armenia!
Սիրելի ընկերներ, հայ որբերին ու որբանոցներին հումանիտար օգնություն ցուցաբերող ՍՕԱՌ կազմակերպությանն (http://soar-us.org/mission.html) անհրաժեշտ են կամավորներ Հայաստանում, հիմնականում վերահսկման ոլորտում. ժամանակ առ ժամանակ որբանողներ այցելել և ստուգումներ կատարել: մենք կվճարենք որբանոցներ այցելելու ճանապարհածախսը, սակայն աշխատանքը կամավոր հիմունքնորի վրա է: եթե ունեք հետաքրքրություն միանալ ՍՕԱՌ-ին և աջակցել մեր աշխատանքներին, կապնվեք ՓՄ-ով:




(no subject)
Ես
anushanahit

ՄԱՐՏԻՐՈՍ ՍԱՐՅԱՆ


 

Արդեն դարձա 92 տարեկան։ Հավատալս չի գալիս։ Այդպես է։ Կյանքը մարդուն անվերջություն է թվում. Կյանքը հրաշքի պես բացվում է մարդու առջև, մարդն էլ նույն ձևով կյանքին է բացվում։

Ամենից ավելի հիշում եմ մանկությունս, մեր մեծ նահապետական ընտանիքը։ Երեխա ժամանակ մտնում էի մեր տան կողքի գետակը։ Ցեխ էր մնում ոտքերիս, չորանում, ցավում էր։ Մայրիկս կարագ էր քսում ու ամեն ինչ անցնում էր։ Հանճարեղ օրեր էին։ Մենք մի փոքր Հայաստանում էինք ապրում։

Հողը մի կենդանի էակ է, նա ունի իր հոգին, և առանց հարազատ հողի, իր հայրենիքի հետ սերտ կապի, հնարավոր չէ գտնել իրեն, իր հոգին…

Աշխա՜րհ։ Ի՜նչ բազմակողմանի խոսք։ Հավերժությո՜ւն և անսահմանություն։ Մենք զարթնել ենք քնից։ Եվ կանք այսօր, ուրեմն միշտ եղել ենք։ Բնությունը հազարավոր տարիներ ապրում է, բայց ոնց որ նոր է ծնվել, նոր է զարթնել… Միշտ թարմ է, միշտ կենդանի։

Իմ դավանանքը եղել է բնությունը, արևը։

Ես չգիտեմ, թե երբ է նկարիչը ծնվել իմ մեջ։ Երևի այն օրից, երբ լսում էի իմ ծնողների պատմությունները մեր լեռնային, կախարդական հայրենիքի մասին, այն օրերից, երբ խաղում էի արևի տակ ու հրճվում բազմապիսի ծաղիկների, թիթեռների, մեղուների գույներով։ Գո՜ւյն, լո՜ւյս, երա՜զ,— ահա ինչով եմ ես այրվել։ Ես երեխա ժամանակից սիրել եմ իմ հայրենիքը, Հայաստանը։ Ես համոզված եմ, որ առանց հողի արվեստագետ չի եղել։ Հողի սիրտը գտնվում է մարդու մեջ։ Ամեն ինչ սրտից է բխում, ամեն ինչ սրտով է սկսում։

Ի՞նչ եմ անում ես հիմա։ Ի՞նչ կարող եմ անել։ Աշխատում եմ։ Աշխատելու ժամանակ չեմ մտածում։ Ինչ որ նկարում եմ Հայաստան է դուրս գալիս։ Մեր լեռները, մեր ձորերը, մեր մարդիկ, մեր լույսը, մեր Արարատը։

Աշխատելը ինքնամոռացում է։ Մեկ էլ տեսար մի բան ստացվեց։ Տեսնում ես, որ քեզնից մի կտոր քեզ է նայում։ Եվ մի տեսակ երջանիկ ես դառնում։

Ես երբեք չեմ ցանկացել որևէ մեկին զարմացնել։ Որովհետև, երբ աշխատում ես, ինքդ ես զարմանում բնության գեղեցկությամբ։ Երիտասարդ տարիքիս շատ էի սիրում անապատով ուղտով գնալ։ Երիտասարդ էի, ամեն ինչ տանում էի, արևը, ծարավը, դժվարությունը։ Ամեն մարդ իր ուղտն ունի և նստած գնում է մինչև վերջ։ Եվ մենք որքան երջանիկ ենք, որ ապրում ենք, տեսնում ենք։ Կարող էինք չլինել, չէ՞։ Ապրելը մեծ երջանկություն է։

Ի՞նչ է կյանքը։ Մի կղզի։ Մարդիկ դուրս են գալիս ծովից, անցնում են կղզու վրայով և նորից մտնում են ծովը։ Եվ այս կարճ կյանքը, որ մարդ ապրում է, շատ երկար բան է։ Ճանաչելով բնությունը՝ մենք փառաբանում ենք կյանքի հրաշք գեղեցկությունը։

Մեր ժողովուրդը հաստատել է երկրագնդի մեծ օրենքը, միշտ արևի հետ մնալու օրենքը։ Մենք կապված ենք արևին, նա դարեր շարունակ տանում է երկիրը, ո՞ւր է տանում, չգիտես։ Գալիս են նոր սերունդներ և շարունակ արևը մնում է մարդու մեջ, ամեն մեկի մեջ։ Ուրեմն, մնանք հավատարիմ այդ մեծ օրենքին։ Սիրենք կյանքը, սիրենք լուսավորը, սիրենք համերաշխությունը, սիրենք սերը և մեր գործով արդարացնենք բնության վստահությանը։

(1971—72 թթ.)




Իմ ու քո ընկեր ֆեյսբուքցին. հարցազրույց Անուշանահիտի հետ
Ես
anushanahit

-Ինչու՞ որոշեցիր բլոգ բացել։
-Էն ժամանակ՝ մոտ 7 տարի առաջ, «Կենդանի մատյանում»  շատ հետաքրքիր էր շփումը: Գրառումներն էլ՝ մեկը մեկից հետաքրքիր:

-Ինչու՞ Անուշանահիտ։

- Իմ բլոգը ես չեմ բացել; Ընկերներիցս մեկը բացեց ու նվիրեց ինձ: Ես էլ, ոնց կար, էդպես էլ թողեցի նիկը:

-Ե՞րբ ես գրանցվել ֆեյսբուքում և ինչու՞։

- «Կենդանի մատյանը»  շատերը  լքեցին,  ու որպեսզի շարունակեմ շփվել ընկերներիս հետ, տեղափոխվեցի ֆբ։

-Կպատմե՞ս ավատարիդ նկարի պատմությունը։

- Սա Ցոլակ Շահինյանի ստեղծագործությունն է: Շատ եմ հավանում Ցոլակի գործերը:  Մի տեսակ  «իմն են»  իր ոճն  ու իր թեմաները: Էս ավատարիս կինն էլ շատ է սազում  իմ  խառնվածքին։

-Եթե հնարավորություն ունենայիր ճանապարհորդել ժամանակի մեջ, առա՞ջ կգնայիր, թե՞ հետ։

-Առաջ կգնայի՞, թե՞ հետ....   Երևի հետ կգնայի, ուղղակի միայն որ որոշ սխալներ շտկեմ,  որ չասված խոսքերս ասեմ, որ էն, ինչ կարող էի անել ու չեմ արել, լրացնեմ:  Ինչու՞ չէ` ում հերը հասնում էր, որ անիծեմ ու չեմ արել, իրագործեմ  )))))))))

կարդալ մնացածըCollapse )


-Ի՞նչը քեզ դրդեց ակտիվ մասնակցել ֆեյսբուքյան դրամահավաքներին և հնարավոր բոլոր միջոցներով օժանդակել օգնության կարիք ունեցող մարդկանց։

- Ես ու իմ ընտանիքը անցել ենք այս  ամենի միջով:  Ռեալ  զգացել եմ, թե ինչ է նշանակում, երբ ճիշտ ժամանակին կանգնում  են մարդու կողքին՝ իրենց հետ բերելով  նաև ընկերներին, նրանց ընկերներին ու ընկերների ընկերներին: )))) Ես ընդամենը պարտքերս եմ վերադարձնում:

--Ինչպե՞ս ես գտնում ընտանիքներին, ում կարելի է օգնել։

-Համացանցում եմ գտնում։ Շատ հաճախ իրենք են գտնում ինձ:

-Ինչպե՞ս են նրանք արձագանքում, որ օտար մարդն այդքան սրտացավորեն փորձում է իրենց օգնել։

-Շատ տարբեր: Դե ուրախությունը բոլորի մոտ կա: Բայց մենք  ստիպված ենք լինում միշտ խիստ հսկողություն  դնել  ծնողների վրա, որովհետև հաճախ գումարը հավաքել ենք ծնողների անունով բացված հաշվեհամարներին: Ու ուզես թե չուզես՝ ընկնում ես իրենց աչքից այդ հսկողության պատճառով։  Հուսով եմ, հետագայում հասկանում են, որ մեր շատ խիստ լինելը իրենց բալիկի շահերից էր բխում:

Քանի առիթը կա, ասեմ, որ արդեն գործում է մեր նորաստեղծ «Օգնության կամուրջ»  հիմնադրամը, որը զբաղվելու է առողջական խնդիրներ ունեցող հիվանդների համար գումարներ ու բարեգործներ գտնելով, արտերկրից Հայաստան  բժշկական սարքավորումների ներկրմամբ, բժիշկներին վերապատրաստման հնարավորություն ստեղծելով: Մանրամասն  ինֆորմացվելու համար կարող եք այցելել մեր ֆբ էջը:  https://www.facebook.com/ognutyan.kamur Խնդրում եմ բոլորին հնարավորության դեպքում աջակցել մեզ:

-Հետագայում կապը պահպանվու՞մ է քո և այդ ընտանիքների միջև։

- Չէ , ես  անելիքս վերջացնում  եմ ու անցնում առաջ։  Չեմ պահպանում ոչ մի կապ: Անգամ երեխաներից ոչ մեկին մինչ օրս չեմ տեսել:

-Ո՞ր տիպի գրառումներն են քեզ նյարդայնացնում ֆեյսբուքում։

-Էն գրառումները,  որ կեղծ են։  Էն գրառումը, որի տերը մի բան մտածում է, մի ուրիշ բան գրում: Որի տերը, ասենք, հանցագործ է ու վեհ գաղափարներից է խոսում: էն գրառումները, որի տիրոջը  վճարել են, որ գա էսինչ բանը գրի: Ես էս տեսակ բաները ցածրից էլ ցածր եմ համարում;

-Լայքում ես, որովհետև այդ մարդուն սիրու՞մ ես, թե՞ մտքի հետ ես համաձայն։

-Չէ, մինչև դուր չգա, ոչինչի տակ չեմ գրի, որ հավանել եմ:

-Ի՞նչը կփոխեիր ֆեյսբուքում։

-Որ գրառումները չգնաին կորչեին: Որ tag-երով լիներ, ցանկության դեպքում հեշտ գտնեիր: Սա  ֆբ-ի ամենամեծ մինուսն է:

-Քաղաքական գործիչ, ում կարելի է վստահել ու հավատալ:

-Ես հեռու եմ իրենցից։ Կան գործիչներ, որ ընդհանուր գորշ ու անմխիթար ֆոնի վրա շատ թե քիչ լսվում են ու նայվում: Բայց, չգիտես ինչու, էլի չեմ կարողանում վստահել, մտածում եմ՝ տեսնես մտքին ի՞նչ կա, որ էսպես պայքարող ու բարի ա ուզում երևալ: Դա նրանից ա գալիս, որ մեր մեջ ոչնչացրել են հավատը: Իսկ հավատը ՎԵՐԱԿԱՆԳՆԵԼ Է ՊԵՏՔ ԿՈՆԿՐԵՏ ԳՈՐԾԵՐՈՎ: Պապս ասում էր` «Աչքս տեսնի»....

-Ինչ-որ հավաքածու ունե՞ս կամ ունեցե՞լ ես։

-Նամականիշեր, տարբեր երկրների դրամներ, հին իրեր, կտավների գողտրիկ հավաքածու էլ ունեմ:

-Ինչպիսի՞ն պետք է լինել քո սիրուն արժանանալու համար։

-Չգիտեմ։ Եթե կին- տղամարդ սիրո մասին է խոսքը, որ հուսալի լինի ու չդավաճանի:  Ոչ թե որևէ կնոջ հետ չդավաճանի, այլ որ ինձ չդավաճանի: Որ միշտ վստահ լինեմ ու կարողանամ հենվել:

Իսկ ընկերների ու բարեկամների մեջ հատուկ սիրում եմ նրանց, ովքեր շիտակ, ուրախ ու դրական աորայով մարդիկ են։ Ում խոսքն ու գործը միմյանցից չեն տարբերվում:

-Եթե ոսկե ձկնիկ բռնես, որո՞նք կլինեն 3 ցանկություններդ։

-Որ խաղաղություն լինի: Հայաստանի համար հետևում մնան էս աբսուրդ ու դաժան ժամանակները: Ու որ առողջ լինենք բոլորս:

-Աշխարհը տղամարդկա՞նց է պատկանում, թե՞ կանանց։

-Աշխարհը հենված է կանանց վրա։ Մեծ հաշվով կանայք են կյանք պարգևում, դաստիարակում, արժեքներ  հաղորդում տղամարդկանց` սկսած  օրորոցից ))))):

-Կյանքիդ ամենամեծ նվաճումը։

-Կյանքիս ամենամեծ նվաճումը բալիկս է: Մի նվաճում էլ կա բալիկիցս հետո, որ  հաղթեցինք քաղցկեղին: Ու մեր հաղթանակը շատ հիվանդների կենդանի օրինակ ծառայեց, որ չհուսալքվեն։

Քաղցկեղը  դատավճիռ չի էսօր: Ուզում եմ՝ բոլորը հիշեն:

-Քո պատկերացումները իդեալական ընտանիքի մասին, և արդյոք քեզ հաջողվե՞լ է այն ստեղծել։

- Իմ ընտանիքը, կարծում եմ, ստացված ընտանիք է։ Բայց իդեալական չի: Մենք շատ տարբեր մարդիկ ենք ամուսիններով։ Երբեմն վիճում ենք, երբեմն  էդ վեճը կարող ա  հանկարծ «աշխարհի վերջը» դառնա իտալական սցենարներով )))):  Բայց որ հետաքրքիր է մեր կյանքը, որ տարիները գորշ  ու մոխրագույն չեն սարքել մեր առօրյան, որ շատ թանկ ենք միմյանց համար, դա հաստատ:


- Կյանքիդ ամենահիշարժան նվերը։

- Դա մի «ցախավել» էր:)))))) Էստեղ կարող եք կարդալ

-Հարց, որը քեզ տվել է մեր նախորդ հյուրը։

- Թութակ Կեշայի մասին մուլտը շատ եմ սիրում:

-Քո հարցը հաջորդ մասնակցին։

Պե՞տք է հարսին տալ իրավունքներ, հաշվի առնել կարծիքը, թե՞ պիտի աշխատի հարմարվել ընտանիքի բարքերին, ինքը մեկն է, մնացածը` մեծամասնություն:

Anushanahit- ի բլոգը՝ այստեղ, Facebook-յան հղումը՝ այստեղ, Բլոգնյուզ-յան գրառումները՝ այստեղ:



մեր թիմը
Ես
anushanahit
Оригинал взят у moonleight в մեր թիմը
Մեր Հոգեբարձուների խորհրդը համալրված է, ոչ առանց հպարտության ներկայացնում եմ.Ճ եթե ՕԿ հիմնադրամի նպատակները ձեզ հուզում են, և կցանկանաիք որպես կամավոր աջակցել դրանց իրականացմանը, սիրով կընդլայնենք մեր թիմը.Ճ

Սիրով ներկայացնում ենք Օգնության Կամուրջ հիմնադրամի թիմը
Լիլիթ Քոչարյան Lilit Kocharyan
Հիմնադիր, Հոգեբարձուների խորհրդի անդամ
Մաթեմատիկոս-տնտեսագետ, 2004թ-ից բնակվում է Բեռլինում և այնտեղ պարբերաբար օգնում Գերմանիայում բուժման կարիք ունեցող հայ հիվանդներին: Բեռլինում հիմնված Kamurdsch-Brücke բարեգործական կազմակերպության հիմնադիրը և Խորհրդի նախագահն է, որն ունի նույն առաքելությունը, ինչ ՕԿ հիմնադրամը: Նաև հայ որբերին հումանիտար օգնություն տրամադրող Society for Orphaned Armenian Relief (SOAR)-Germany միության Խորհրդի նախագահն է:

Լալա Մանուկյան Anushanahit Anushanahit
Տնօրեն
Կրթությամբ մաթեմատիկ, դասավանդել է հայկական արհեստներ Վանաձորի թիվ 1 վարժարանում և Գեղագիտության ազգային կենտրոնում: Մոտ 6 տարի առաջ սկսել է օժանդակել հիվանդների, ազատամարտիկների, մանակտան նախկին սաների և այլ կարիքավոր խմբերի: Հանրությանը հայտնի է Անուշանահիտ կեղծանվամբ:

Արմեն Մարտիրոսյան Արմեն Արմոս Մարտիրոսյան
Հոգեբարձուների խորհրդի նախագահ
Մասնագիտությամբ իրավաբան, աշխատում է պետական համակարգում: Վերջին 5-6 տարիների ընթացքում զբաղվել է բարեգործական նախաձեռնություններով, օգնել առողջական լուրջ խնդիրներ ունեցող երեխաներին: Հանդիսանում է «Pay it forward» նախաձեռնություն-շարժման համահեղինակ, ինչպես նաև ArmScoop ակադեմիական ցանցի համահիմնադիր-նախագահ:

Նարեկ Մատինյան
Հոգեբարձուների խորհրդի անդամ, Բժիշկների խորհրդի համակարգող
Մասնագիտությամբ բժիշկ ռադիոլոգ (ճառագայթաբան), ներկայումս զբաղվում է մագնիսառեզոնանսային տոմոգրաֆիայով (ՄՌՏ): Աշխատում է ԿՀՄԻ ԲԱԿ ԵՐԵՎԱՆ բժշկա-ախտորոշիչ կենտրոնում՝ որպես ՄՌՏ բաժանմունքի վարիչ:

Լուսինե Ստեփանյան Lusine Stepanyan
Հոգեբարձուների խորհրդի անդամ, Բժիշկների խորհրդի համակարգող
Մասնագիտությամբ կլինիկական լաբորատոր աշխորոշման բժիշկ, աշխատում է Վանաձոր ք. "Նորմեդ" բժշկական կենտրոնում: Մինչ այժմ անհատապես օգնել է մարդկանց, որոնք ունեցել են լուրջ առողջական խնդիրներ:

Էլինա Սարդարյան Elina Sardaryan
Հոգեբարձուների խորհրդի անդամ
Սոցիոլոգ-քաղաքագետ է: Երկար տարիներ աշխատել է Վանաձորի քաղաքապետարանի ֆինանսական բաժնում` որպես գլխավոր մասնագետ, 2007-10 թթ. դասախոսել է Վանաձորի պետական մանկավարժական ինստիտուտում: Այժմ աշխատում է Վանաձորի Տ. Չուխաջյանի անվան արվեստի դպրոցում՝ որպես գնումների համակարգող:

Հռիփսիմե Հովհաննիսյան Hripsime Hovhannisyan
Հոգեբարձուների խորհրդի անդամ, PR պատասխանատու
Մասնագիտությամբ լրագրող, աշխատում է «Առավոտ» օրաթերթում, ունի Հանրային կապերի մասնագետի որակավորում: Նաև «Pay it forward» նախաձեռնություն-շարժման անդամներից է:

Եվա Հարությունյան Eva Harutyunyan
Հոգեբարձուների խորհրդի անդամ
Մասնագիտությամբ սոցիոլոգ, աշխատում է բնապահպանական և համայնքային զարգացման ծրագրերում, ինչպես նաև տուրիզմի ոլորտում: 2004 թ-ից ներգրավված է տարբեր հասարակական ծրագրերում, 2008-ից զբաղվել է մտավոր և ֆիզիկական խնդիրներ ունեցող, հատուկ սոցիալական խմբերի պատկանող երեխաների հետ կապված կրթական ծրագրերով: 2012-ից զբաղվել է անառողջ երեխաների խնդիրների լուծմանն ուղղված բարեգործական ծրագրերով:


Տղամարդկանց օրվա արթիվ` կիսալուրջ ))))))
Ես
anushanahit
Оригинал взят у anushanahit в post
Սերը` երբ դու չունես աշխատանք , չունես թանկարժեք մեքենա , չունես շատ փող ու մեկ ա , քեզ սիրում են:
Երբ կնոջ համար մեկ ա թե դու ինչ ունես -չունես , ուղղակի սիրում ա քեզ քո մարդկային արժանիքների համար,քո տղամարդկային արարքների համար , քո դուխի համար....Երբ գրպանումդ փող չկա ու թիկունքիդ էլ չկա պապա -հորեղբայր...բան...
Ու էսքան  "այիբներից"   հետո եթե քեզ սիրում են,ուրեմն դու երջանիկ ես ու հարուստ....
Ուրեմն քեզ ԻՍԿՍԿԱՆ սերն է այցի եկել:
Ու մտածելու բան ունեն շատ տղամարդիք,որոնք առնում են էդ սերը :
Մտածելու բան ունեն էն առումով,որ իրենց չեն սիրում ,այլ օգտագործում են:
Այ էս օգտագործվելու մասին էմ միշտ ուզեցել գրել:
Ասենք` ջոկում եք էս պահը , թե անուղղելի ռոմանԾիկ եք` հավատում եք փողով առած սիրուն:
Ծակ Փիլիսոփայի գրառումներից;
Հ.Գ. Բոլոր փիլիսոփաները կարան էսօր հանգստանան:)))))))))





Շատ օգնած կլինեք, եթե տարածեք:
Ես
anushanahit
Սիրելիներս , Էրիկը ճանապարհի շատը անցել, քիչն է մնացել: Ու մեր օգնության կարիքն ունի , որ ավարտին հասցնենք բուժումը:
Եթե չեք կարող գումարով օգնել, մի զլացեք, տարածեք: Տարածելն էլ շատ օգուտ է:
Մանկան առողջությունից կարևոր ոչ մի բան չկա էսօր:

Оригинал взят у anushanahit в Շատ օգնած կլինեք, եթե տարածեք:
Էրիկ Վանաձորցուն շատ քիչ բան է մնացել ,որ ավարտենք բուժումը:
-Մենք բոլորս միասին կարողացանք կազմակերպել ընտանիքի թռիչքը Մոսկվա,
- կարողացանք կազմակերպել սնունդի ու մնալու տեղի հարցերը
- 6 000 դոլար արժողությամբ վիրահատությունը
- 18 000 դոլար արժողությամբ քիմիոթերապիաները ու 13 000 դոլար արժողությամբ ճառագայթի գումարն էլ վճարում է Կոնստանտին Խաբենսկու ֆոնդը:
- Կարողացել ենք վճարել բոլոր անալիզների ու սոնոգրաֆիաների գումարները:
- Կարողացել ենք բոլոր հարկավոր դեղերը գնել:
- էրիկի հոր համար աշխատանք ենք գտել Մոսկվայում:

Ճանապարհի դժվարին ու կարևոր մասը անցել ենք բոլորս միասին ու ունենք դրական արդյունք` վերջին հետազոտության ժամանակ Էրիկի մոտ քաղցկեղի բջիջներ չեն հայտնաբերվել !!!!!!!

Ինչ է սպասվում առաջիկայում: Ընդհանուր դեռ 8-9 ամիս կմնան Մոսկվայում: 1,5 ամիս կտևի ճառագայթի ընդունումը ,դրանից հետո պիտի ստանա քիմիոթերապիայի 4 կուրս 1,5 ամիս ընդմիջումով:
Մեզ հարկավոր է ճարել էդ քիմիոթերապիայի գումարը, սննդի, դեղերի, անալիզների ու տան վարձի գումարը: Տան վարձը 20 000 ռուսական ռուբլի արժե: Քիմիոթերապիայի գումարը հիվանդանոցը դեռ չի հայտնել, բայց վատ չի լինի, որ նախորոք սկսենք հավաքել, որովհետև որպես օրենք բավականին թանկ է միշտ լինում:
Բերեք չվախենանք հավաքվելիք մեծ գումարից: Ամենաքիչ փոխանցումն էլ օգուտ կտա Էրիկ Վանաձորցուն:
Եթե չզլանաք ու տարածեք, էլի շատ մեծ օգուտ կլինի:

Փախանցման հաշվեհամարներն են `
Արդշինինվեստբանկ՝
2471707439720000 AMD
2471707439720010 USD
2471707439720020 RUR
2471707439720030 EUR
paypal: ognutyan.kamurj@gmail.com

ArCa 9051150201775063

Փոխանցման նպատակը անպայման նշել է պետք` Գալստյան Էրիկի բուժման համար:

Փոխանցման նպատակը անպայման նշել է պետք` Գալստյան Էրիկի համար:
Սրանք օգնության կամուրջ բարեգործական հիմնադրամի հաշվեհամարներն են:
https://www.facebook.com/ognutyan.kamurj?ref=bookmarks

Հ.Գ. Հատուկ շնորհակալություն Ռոստովի հայ երիտասարդներին և Օգնենք Հայ Մանուկներին (Let’s help the Armenian children)" կազմակերպությանը օրերս Էրիկի համար կազմակերպված համերգի համար :Ողջ հասույթը ուղարկել են էրիկի հայրիկին: (4 фото)

189261_600 (1)
Read more...Collapse )
https://www.facebook.com/ognutyan.kamurj/posts/1535131013398640


Շատ օգնած կլինեք, եթե տարածեք:
Ես
anushanahit
Էրիկ Վանաձորցուն շատ քիչ բան է մնացել ,որ ավարտենք բուժումը:
-Մենք բոլորս միասին կարողացանք կազմակերպել ընտանիքի թռիչքը Մոսկվա,
- կարողացանք կազմակերպել սնունդի ու մնալու տեղի հարցերը
- 6 000 դոլար արժողությամբ վիրահատությունը
- 18 000 դոլար արժողությամբ քիմիոթերապիաները ու 13 000 դոլար արժողությամբ ճառագայթի գումարն էլ վճարում է Կոնստանտին Խաբենսկու ֆոնդը:
- Կարողացել ենք վճարել բոլոր անալիզների ու սոնոգրաֆիաների գումարները:
- Կարողացել ենք բոլոր հարկավոր դեղերը գնել:
- էրիկի հոր համար աշխատանք ենք գտել Մոսկվայում:

Ճանապարհի դժվարին ու կարևոր մասը անցել ենք բոլորս միասին ու ունենք դրական արդյունք` վերջին հետազոտության ժամանակ Էրիկի մոտ քաղցկեղի բջիջներ չեն հայտնաբերվել !!!!!!!

Ինչ է սպասվում առաջիկայում: Ընդհանուր դեռ 8-9 ամիս կմնան Մոսկվայում: 1,5 ամիս կտևի ճառագայթի ընդունումը ,դրանից հետո պիտի ստանա քիմիոթերապիայի 4 կուրս 1,5 ամիս ընդմիջումով:
Մեզ հարկավոր է ճարել էդ քիմիոթերապիայի գումարը, սննդի, դեղերի, անալիզների ու տան վարձի գումարը: Տան վարձը 20 000 ռուսական ռուբլի արժե: Քիմիոթերապիայի գումարը հիվանդանոցը դեռ չի հայտնել, բայց վատ չի լինի, որ նախորոք սկսենք հավաքել, որովհետև որպես օրենք բավականին թանկ է միշտ լինում:
Բերեք չվախենանք հավաքվելիք մեծ գումարից: Ամենաքիչ փոխանցումն էլ օգուտ կտա Էրիկ Վանաձորցուն:
Եթե չզլանաք ու տարածեք, էլի շատ մեծ օգուտ կլինի:

Փախանցման հաշվեհամարներն են `
Արդշինինվեստբանկ՝
2471707439720000 AMD
2471707439720010 USD
2471707439720020 RUR
2471707439720030 EUR
paypal: ognutyan.kamurj@gmail.com
ArCa 9051150201775063
Փոխանցման նպատակը անպայման նշել է պետք` Գալստյան Էրիկի համար:

Հ.Գ. Հատուկ շնորհակալություն Ռոստովի հայ երիտասարդներին և Օգնենք Հայ Մանուկներին (Let’s help the Armenian children)" կազմակերպությանը օրերս Էրիկի համար կազմակերպված համերգի համար :Ողջ հասույթը ուղարկել են էրիկի հայրիկին: (4 фото)

189261_600 (1)
Read more...Collapse )
https://www.facebook.com/ognutyan.kamurj/posts/1535131013398640

Օգնության Կամուրջ Հիմնադրամ / Relief Bridge Foundation
Ես
anushanahit
Оригинал взят у moonleight в Օգնության Կամուրջ Հիմնադրամ / Relief Bridge Foundation
1 տարի է ես հիմնականում զբաղվել /դե, բացի աշխատանքիցս/ ու խոսել եմ այս բարեգործական կազմակերպությունների ցանցի մասին, որ ցանքանում էի հիմնել: շատերին արդեն գժվացրել եմ այս թեմայով, բայց լյ-ում կարծես ոչինչ չեմ գրել: այս սեպտեմբեր Հայաստանում արձակուրդիս ընթացքում հիմնեցի բարեգործական հիմնադրամ, "Օգնության Կամուրջ", դրանից հետո թիմ հավաքելով էր զբաղված, և վերջապես հոգեբարձուների խուրհուրդը - կորիզ թիմը, արդեն համալրված է: շուտով կներկայացնենք մեր թիմը.Ճ

Բեռլինյան թիմով Kamurdsch-Brücke e.V.ի գրանցումը արդեն 10-րդ ամիսն է ձգձգվում, բայց օր օրի կստանանք գրանցման պատասխանը: 2 թիմն էլ ինտենսիվ աշխատում է քիք-օֆֆ ծրագրերի վրա: կայքը ցավոք դեռ պատրաստ չէ, բայց սպասել այլևս չենք կարող, ունենք հրատապ օգնության կարիք ունեցող հիվանդներ; ֆբ-ում բացել ենք Հայաստանյան հիմնադրամի էջը, էստի համեցեք, լայքեք, տարածեք.Ճ https://www.facebook.com/ognutyan.kamurj

ունենք անսահման օժանդակության կարիք: եթե կարող եք ինչ-որ ոլորտում օգնել, թե Հայաստանի տարածքում, թե արտերկրում, կապնվեք հետս: ստորև ներկայացնում եմ Հայաստանյան հիմնադրամի նպատակները: read more...Collapse )

You are viewing anushanahit